Özgüven, çocuğun her zaman başarılı hissetmesi değildir. Zorlanınca yardım isteyebilmesi, yeni şeyleri deneyebilmesi ve hata yaptığında yeniden başlayabilmesi de kendine güvenin parçalarıdır. Çocuğu sürekli başkalarıyla kıyaslamak veya yalnızca sonuçları övmek, performans baskısını artırabilir.

Çabanın hangi yönünü gördüğünüzü somut biçimde söyleyin; örneğin denemeye devam etmesini veya yardım istemesini fark edin. Yaşına uygun sorumluluklar vermek, küçük seçimler sunmak ve hataları öğrenme fırsatı olarak konuşmak çocuğun yeterlilik hissini destekler. Onun adına her güçlüğü çözmek yerine ihtiyaç duyduğu kadar rehberlik etmek önemlidir.

Özgüven güçlüğü sosyal ilişkileri veya okul katılımını belirgin etkiliyorsa, çocuğun yaşadığı çevresel deneyimler ve duygular birlikte ele alınabilir. Değerlendirme çocuğun güçlü yanlarını da görünür kılmalıdır.

Çocuk zorlandığında hemen müdahale etmek yerine “İstersen önce kendin dene, sonra birlikte bakalım” diyebilirsiniz. Yaşına uygun seçimler ve gerçekçi görevler, başarısızlık riskini ortadan kaldırmadan deneme alanı sunar. Çocuğun katkısını fark etmek için yalnızca sonucu değil, yardım isteme ve yeniden deneme gibi süreç davranışlarını da görünür kılın.